وقتی بعضی از اعمالی را که در نهایت منجر به طلاق شده است بررسی میکنیم ، میبینیم که زوجها چه کارهایی میتوانند انجام دهند تا از عشق و عواطفی که هر کدام نسبت به دیگری دارند حفاظت کنند و خلاصه چه چیزهایی ازدواج را حفظ میکند ؟ مردها و زنها عموما نیاز به میزان شدنهای دقیق، احساسی متفاوت دارند .
توصیه ای که برای اقایان وجود دارد این است که از اختلاف نظر و مناقشه کنار نکشند و با همسران خود قهر کنند. بلکه تشخیص دهند که وقتی همسرشان مسئله یا سوء تفاهمی را پیش میکشد ممکن است کارش از روی عشق باشد و میکوشد سلامت و روال درست رابطه خود را حفظ کند چون معمولا خانمها سعی میکنند رابطه خانوادگی آنها از بین نرود یا گو اینکه ممکن است برای ابراز خصومت خانم انگیزههای دیگری هم وجود داشته باشد ، وقتی به آنها مجال داده شده و روی مسائل کار شود و درباره آنها صحبت شود از فشارشان کاسته میشود .
اما شوهران بهتر است تشخیص دهند که عصبانیت یا عدم رضایت مترادف باحمله شخصی و جرو بحثهای شدید نیست .
احساسات همسران آنها در این زمان مشخص کننده قدرت حساسیت موضوع برای آنهاست . توصیه ای که برای خانمها وجود دارد نیز دز همین راستاست ، از انجا که اصلی ترین مشکل مردان این است که زنانشان در بیان شکایتشان شدت عمل زیادی نشان میدهند و گاهی دیگر غیر قابل تحمل میشود و باعث کناره گیری مرد میشود . مواظب باشید به شخصیت شوهرانتان هیچ وقت و در هیچ شرایط و نزاعی حمله و توهین نکنید .
از عملی که آنها انجام داده اند و باعث ناراحتی شما شده است شکایت کنید ، نه اینکه از شخصیت شان انتقاد کرده و آنها را تحقیر کنید . گله کردن، حمله به شخصیت نیست این دو را از هم جدا کنید و برای انها یک مرزی قائل شوید. گله کردن بیان روشنی است در مورد ناراحت کننده بودن یک عمل مخصوص .
عشق ورزیدن و کار کردن ظرفیتهای دو قلویی هستند که علامت بلوغ کامل اند . اگر اینچنین باشد پس بلوغ و کمال باید یکی از ایستگاههای خطرناک راه زندگی باشد زیرا بسیاری از تمایلات در ازدواج وتحقق نشدن آنها در این مسیر است که باعث طلاق میشود در این زمان است که هوشمندی احساسی. راظریف تر و حساس تر از همیشه مطرح میکند اگر قرار است یگانگی زن وشوهری حفظ شود نیروهای عاطفی بین آنها نقشی به مراتب حساس تر به عهده دارند .
شاید بزرگ ترین گشایشی که در راه ادراک چیزهایی که ازدواجها را استوار نگاه میدارند یا آنها را از هم میپاشاند ، از یک لحظه تفاوت در احساس به وجود میاید و این لحظه باعث نزاع میشود و در معرض دیدقرار میگیرد یا رابطه را تا مرز نابودی میبرد یا نزاع پایان میگیرد .
توصیه ای که برای اقایان وجود دارد این است که از اختلاف نظر و مناقشه کنار نکشند و با همسران خود قهر کنند. بلکه تشخیص دهند که وقتی همسرشان مسئله یا سوء تفاهمی را پیش میکشد ممکن است کارش از روی عشق باشد و میکوشد سلامت و روال درست رابطه خود را حفظ کند چون معمولا خانمها سعی میکنند رابطه خانوادگی آنها از بین نرود یا گو اینکه ممکن است برای ابراز خصومت خانم انگیزههای دیگری هم وجود داشته باشد ، وقتی به آنها مجال داده شده و روی مسائل کار شود و درباره آنها صحبت شود از فشارشان کاسته میشود .
اما شوهران بهتر است تشخیص دهند که عصبانیت یا عدم رضایت مترادف باحمله شخصی و جرو بحثهای شدید نیست .
احساسات همسران آنها در این زمان مشخص کننده قدرت حساسیت موضوع برای آنهاست . توصیه ای که برای خانمها وجود دارد نیز دز همین راستاست ، از انجا که اصلی ترین مشکل مردان این است که زنانشان در بیان شکایتشان شدت عمل زیادی نشان میدهند و گاهی دیگر غیر قابل تحمل میشود و باعث کناره گیری مرد میشود . مواظب باشید به شخصیت شوهرانتان هیچ وقت و در هیچ شرایط و نزاعی حمله و توهین نکنید .
از عملی که آنها انجام داده اند و باعث ناراحتی شما شده است شکایت کنید ، نه اینکه از شخصیت شان انتقاد کرده و آنها را تحقیر کنید . گله کردن، حمله به شخصیت نیست این دو را از هم جدا کنید و برای انها یک مرزی قائل شوید. گله کردن بیان روشنی است در مورد ناراحت کننده بودن یک عمل مخصوص .
عشق ورزیدن و کار کردن ظرفیتهای دو قلویی هستند که علامت بلوغ کامل اند . اگر اینچنین باشد پس بلوغ و کمال باید یکی از ایستگاههای خطرناک راه زندگی باشد زیرا بسیاری از تمایلات در ازدواج وتحقق نشدن آنها در این مسیر است که باعث طلاق میشود در این زمان است که هوشمندی احساسی. راظریف تر و حساس تر از همیشه مطرح میکند اگر قرار است یگانگی زن وشوهری حفظ شود نیروهای عاطفی بین آنها نقشی به مراتب حساس تر به عهده دارند .
شاید بزرگ ترین گشایشی که در راه ادراک چیزهایی که ازدواجها را استوار نگاه میدارند یا آنها را از هم میپاشاند ، از یک لحظه تفاوت در احساس به وجود میاید و این لحظه باعث نزاع میشود و در معرض دیدقرار میگیرد یا رابطه را تا مرز نابودی میبرد یا نزاع پایان میگیرد .
